Dyskusyjny Klub Ksiażki poleca... "Ostatnia wieczerza"

Data: 2010-11-24

Powieść Pawła Huellego „Ostatnia Wieczerza” była tematem rozmów podczas listopadowego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki. Wydana w 2007 roku „ Ostatnia Wieczerza” tytułem i fabułą nawiązuje bezpośrednio do autentycznych okoliczności powstawania obrazu Macieja Świeszczewskiego „Ostatnia Wieczerza”. Świeszczewski w postaci 12 apostołów wcielił gdańskich notabli- pisarzy, lekarzy, artystów, wśród tego zacnego grona znalazł się sam Paweł Huelle, który to wydarzenie uczynił kanwą swojej powieści. Bohaterowie Huellego, zaproszeni przez wspólnego przyjaciela- malarza, spotykają się w gdańskim teatrze by wziąć udział w sesji zdjęciowej, na podstawie której powstanie współczesna wersja „Ostatniej Wieczerzy”, pędzla znanego w środowisku artystycznym Mateusza. Są to w większości przyjaciele z czasów studenckich, łączą ich wspomnienia i burzliwe dyskusje w obrosłym legendą SPATiF-ie. Dziś są elitą intelektualną Gdańska- artyści, naukowcy, biznesmeni i duchowni, nieco jednak sponiewierani przez życie. Tajemnicze wybuchy w sklepach monopolowych poprzedzające spotkanie wywołują panikę wśród mieszkańców Gdańska. Te domniemane ataki terrorystyczne rzucają cień podejrzeń na wyznawców islamu, każdy ma swoją teorię, również bohaterowie snują domysły, wymieniając się przy okazji spostrzeżeniami o świecie, sztuce, religii i jej wpływie na ludzi. Gorzkie, pełne ironii i sarkazmu spojrzenia na te kwestie nie napawają optymizmem, kondycję współczesnego człowieka kwituje jeden z zaproszonych artystów- Siemaszko: „Promocja, przecena i okazja to ojciec i syn i duch święty razem”. Nastawienie na konsumpcję, powierzchowna i płytka duchowość i religijność, całkowite zdewaluowanie norm i wartości to ocena jaką wystawili społeczeństwu intelektualiści, skądinąd w dużej mierze przyczyniając się takiemu stanowi rzeczy. Każdy z nich ma na sumieniu jakiś występek, coś, co rzuca cień na ich szumne i górnolotne poglądy. Powieść ma otwarte zakończenie, kiedy ustawieni wedle koncepcji artysty „apostołowie” pozują do zdjęcia, pada nagle fundamentalne pytanie, kończące powieść „ A gdzie jest Jezus?” .

Huelle, jak słusznie zauważyli klubowicze, zdecydowanie przejaskrawił opisywaną rzeczywistość. Pisarz pokusił się na odważną ocenę pewnych zjawisk, jest to swego rodzaju prowokacja: religijna , społeczna i artystyczna. Celując w określone środowiska Huelle sieje niepokój i wątpliwości, nie daje rad i wskazówek, odpowiedzi na sprowokowane pytania musimy szukać sami. Autor, bez wątpienia erudyta, porusza w „Ostatniej Wieczerzy” szereg wątków i tematów, przy okazji dając upust swojej rozległej wiedzy. Nawiązania i aluzje, także literackie, podnoszą poprzeczkę przed czytelnikiem, który sięgając po „Ostatnią Wieczerzę” staje przed niemałym wyzwaniem. Duża wprawa i swoboda z jaką autor posługuje się językiem pozwala delektować się stylem i bogactwem określeń. Jest to na pewno lektura dla wytrawnych czytelników, których nie zaskoczą niebanalna konwencja literacka, czy nieprzewidywalne momentami obroty akcji. Kolejne spotkanie DKK - 26 stycznia 2011 roku, dyskutować będziemy o opowiadaniach amerykańskiego prozaika Johna Updika , pochodzących ze zbioru pt. „A potem…”.

Joanna Kisielewska

Data ostatniej zmiany: 2013-07-31 11:32:43

Kalendarium - wydarzenia

Serdecznie zapraszamy na Rajd Rowerowy im. plut. Bolesława Bierwiaczonka 22 września 2019 r. (niedziela).  więcej › ›

IBUK Libra Paczka literacka Polona Fundacja Orange Biblioteka Narodowa Oferta biblioteki skierowana do czytelników niepełnosprawnych
facebook